O mojej twórczości opowiem Wam krótko

Odnośnik do mojego fanpage'a pojawił się tutaj całkiem nie dawno. Postanowiłam podzielić się z szerszą publicznością swoimi rysunkami i wzorami. Inspiracje czerpie z życia skoczków, z tunelu, z różnych miejsc. Moim marzeniem jest posiadanie kombinezonu do latania zaprojektowanego przez siebie. Mam kilka pomysłów, ale nie do końca potrafię się zdecydować na jeden z nich. Za mała powierzchnia, za dużo pomysłów!
Nazwa YHTY Projects wzięła się poniekąd od mojego nicku Yehitta - do dziś nie wiem skąd wzięłam taką nazwę, chciałam coś innego, oryginalnego, słowo stworzone przeze mnie. Częściowo można uznać to jako okrzyk w stylu "och, ty!", a po za tym słowo zaczyna i kończy się na Y - kolejny objaw mojej kreatywności. Myślę że łatwo je zapamiętać, logo póki co również niezbyt skomplikowane:

Może uważacie, że nie mam talentu do rysowania - nie przeczę. Jedyne czego jestem pewna to swoich niekonwencjonalnych pomysłów. Kolorystyka, wzór, wygląd - te 3 składniki ostatecznie wpływają na ludzi i ich zakupy. Można lansować się na prawo i lewo, ja nie mam do tego funduszy i siły. Jeśli ktoś mnie doceni, będę bardzo dumna ze swojej pracy. Nie narzucam się nikomu, nie spamuję, nie kupuję reklam. Właśnie z tych powodów liczba "like" nie przekracza 10. Poniekąd wynika to z mojej nieśmiałości pokazywania swoich projektów - nie boję się tak tego nazywać. Lubię tworzyć, staram się być dobra i dokładna, nie mam sprzętu wartego tysiące. Ołówek, kartka, kredki, komputer - mój cały warsztat.

Jeden z prostszych.

Teoretycznie można go wykonać w popularnej firmie produkującej kombinezony, ALE: za każdą grafikę zapłacisz sporo kasy, kolory i ich układ nie będą identyczne. Dlatego cieszę się że jeden ze skoczków, który jest fotografem sam stworzył swój kombinezon i w szyciu wyręczyła go jego znajoma, która na co dzień zajmuje się ubraniami dla ludzi, którzy kochają motocross. Ta sprawa ratuje mi skórę i otwiera mi drzwi do ukochanego kombinezonu! Czy mam jakieś gotowe wzory na których nanoszę szkice? Nie, wszystko rysuję w oparciu o własne wyobrażenia. Rzadko kiedy próbuję przenosić kształt na papier. Jedynym przypadkiem jest kask, Cookie G3. Tu posłużyłam się zdjęciami i odrysowałam jego kształt możliwie najdokładniej. 

Gdyby ktoś zechciałby zajrzeć do mnie, zapraszam. Proszę tylko, jeśli klikniesz "lubię to", zaznacz by pokazywano Tobie posty w aktualnościach. Istnieje bowiem duże prawdopodobieństwo iż nie zobaczysz moich postów na swojej tablicy.

Dziękuję.

Another post in polish. This one is about my page on facebook and my projects. You can translate it or just go out. Thanks.

Czy to już wiosna? / Spring!?

Za oknem słońce (paradoksalnie rzecz ujmując), temperatura przyjemna, małe opady. Wina wyżu czy faktycznie nastała wiosna? Osobiście jestem za wiosną, z wiadomych przyczyn. To taki czas, w którym wszystko staje na głowie, ludzie jak nakręceni robią porządki, wyrzucają stare śmieci, oczyszczają dusze, zaczynają dbać o siebie. O ile na jesień wielu z nas zaczyna chomikowanie, o tyle na wiosnę pozbywamy się tego co nam w egzystencji wadzi. Ubolewam nad moimi żonkilami, nie polubiły mnie i postanowiły uschnąć. Niech im będzie, przeżyje. Ciekawa jestem, czy ktoś z Was ma problem z kwiatami, czy tylko mnie więdną pomimo pielęgnacji? A może przesadnie je kocham, cóż to nie wykluczone. Mam tendencje do przesadzania w niektórych aspektach swojego życia.
Wracając do naszej wspaniałej i stałej pogody, nie będzie ona taka na długo. Już widziałam prognozy z deszczem i śniegiem, niską temperaturą i wiatrem. Pani zima jeszcze nie odpuściła i zamierza walczyć, ciekawe jak długo. Niby lubię zimę, ale tylko gdy jest śnieg i jakieś 5 stopni mrozu. Gdy pogoda zamienia się w potworną chlupę, błoto i inne nieprzyjemne dla oka zjawiska, zaczynam nienawidzić tę porę roku. Szlag mnie trafia gdy rano wstaję z łóżka a za oknem overcast, wiatr, deszcz i generalnie dzień do kitu. Pogody nie pokonam i nie zmienię błyskawicznie, ale czasem to naprawdę mam dość. Współczuję ludziom północy, tam dnie są jeszcze krótsze niż u nas, biedaki muszą się naświetlać by nie wpaść w depresję. Nie wyobrażam sobie życia bez słońca, które nie tylko daje mi dobry humor, ale zwiastuje latanie :)
Luty już zmierza ku końcowi, miesiąc zakochanych. Niestety, nadchodząca pora roku również związana jest z miłością, och chyba zaczyna mnie mdlić. To nie tak, że jestem zagorzałą feministką czy samotnikiem. Lubię towarzystwo, chciałabym być kochana, ale to co się wokół dzieje w tym czasie, po prostu źle na mnie wpływa. Czasem odnoszę wrażenie, że wszystko robione jest na siłę "bo tak się przyjęło". Chryste, tak nie można! Człowieku weź zatrzymaj się na chwilę w tym popieprzonym, konsumenckim świecie! Pomyśl, co by tu zmienić żeby cały rok był równie ciekawy i dobra passa sprzyjała bez względu na otoczenie i stres. Rada dla tych, którzy uważają że to niemożliwe, że nie są dziećmi tylko dorosłymi: TY też kiedyś byłeś dzieckiem, nie pamiętasz już? Nie pamiętasz beztroskich zabaw na śniegu? Grania w gałę do późna? Oranżady pod sklepem?
Potrzeba odpoczynku, bez niego można się wykończyć szybciej. Stres, deadlajny, fokusowanie - korposzczurki wiedzą co to znaczy być pracoholikiem, choć nie wszyscy się przyznają. Tylko nie liczni potrafią pogodzić zdrowo pracę i czas odpoczynku. OK, już nie będę się Was czepiać.
Cóż, życzę wszystkim powodzenia w prowadzeniu egzystencji, starsi wiedzą że nie jest to łatwe, młodsi jeszcze się tym nie martwią. I na Was przyjdzie próba :)


English version:
Outside the window the sun (ironically speaking) is shining, the temperature is pleasant, low rainfall. The fault of high or actually spring begin? Personally, I am for spring, for obvious reasons. It's a time where everything is turned upside down, people like crazy doing chores, throw out the old junk, purify the soul, they begin to take care of themselves. While the autumn, many of us start hoarding, whereas in the spring we get rid of what leads us in existence. I regret my daffodils, not taken a liking to me and decided to wither. Let them, I will survive. I wonder if any of you has a problem with flowers, or just fade despite me care? Or perhaps exaggerated love them, what is not excluded. I have a tendency to replant in some aspects of my live.
Going back to our great and constant weather, it will not be so for long. I already seen the forecast of rain and snow, low temperatures and wind. Ms. Winter has not forgiven and intends to fight, I wonder how long. I like the winter, but only when there is snow and some 5 degrees of frost. When the weather turns into a monstrous mud and other unpleasant to look at the phenomenon, I'm starting to hate this time of year. Damn if it gets me out of bed in the morning I get up and greet the overcast, wind, rain and general day to suck. Weather not overcome and did not change immediately, but sometimes I really have enough. I feel sorry for the people north, where the day is even shorter than ours, poor creatures have to expose under special light for not to fall into depression. I can not imagine life without the sun, which not only gives me a good mood, but heralds flying :)
February already coming to an end, the month of lovers. Unfortunately, the upcoming season is also associated with love, oh I think I start to sicken. It's not that I am an ardent feminist and a loner. I like spending time with friends, I would like to be loved, but what is going on at this time, just badly affects me. Sometimes I get the impression that everything is done by force, "because it's adopted." Christ, so it can not be! Man take pause for a moment in this fucked, consumer world! Think of something to change that whole year was as interesting and good fortune favored regardless of the environment and stress. Advice to those who think that it's impossible that they aren't children anymore: YOU also once were a kid, don't you remember? Forgot your carefree fun in the snow? Playing football late? Orangeade in the shop?
The need for rest, without it, you can finish faster. Stress, deadlines, focus - corporats know what it means to be a workaholic, but not all of the grant. Just not many are able to reconcile a healthy work and rest time. OK, I will not cling to you.
Well, I wish you all the success in the conduct of existence, the elders know that it is not easy, the younger have not worried about yet. And you will know it soon :)

Dla przyszłej miłości mojego życia

Jeśli takowa będzie miała miejsce. Luty, marzec, wiosna. Czas zakochanych, tak bardzo mi obcy i daleki, że czasem mam ochotę pominąć w tym okresie wszelkie wiadomości, programy, gazety. Niestety, żyjąc w XXI wieku nie jest to możliwe. Choć można by stwierdzić, jeśli chcesz, możesz wszystko. Och, to nie jest łatwe. Chciałabym poruszyć kilka dręczących mnie spraw, nie jestem pewna czy ten post będzie uporządkowany czy chaotyczny, sami ocenicie po przeczytaniu.

Głównie chodzi o samą istotę bycia w związku. Nigdy nie miałam okazji być z drugą osobą, stąd mój luby, jeśli to czytasz, jesteś moim pierwszym czy tego chcesz czy nie. Bardzo jestem ciekawa czy jest w ogóle możliwa egzystencja w związku z taką osobą jak ja. Moja osobowość to typ zazdrośnika, jednocześnie jestem nienasyconą kochanką, tak przynajmniej dziś uważam. Szczerze, nie lubię opisywać siebie. To cholernie trudne zadanie, chociażby dlatego że mam dwie twarze. Znajomi znają mnie zupełnie z innej strony niż chociażby moja najbliższa rodzina. Sprostać moim oczekiwaniom, poradzić sobie z moim humorem, zaspokoić moje potrzeby - czy to jest dla Ciebie łatwe? Boję się jedynie tego, że pewnego dnia powiesz dość i odejdziesz a ja popadnę w czarną rozpacz. Tak bardzo boję się odrzucenia i samotności. Nawet dobrze mi teraz, gdy nie mam nikogo, gdy decyduje sama o wszystkim, gdy staje się niezależna. Kto wie, może związek w ogóle mi się nie spodoba? Tylko mam nie odpartą chęć kochania, przytulania i czułości. Mnie trzeba przytulać, trzeba mnie kochać i wspierać. A czego nie można? Nie kłóć się ze mną, nie krytykuj mojego wyglądu. Ja zawsze mam rację, nawet jeśli uważasz inaczej. Spędzam za dużo czasu na lotnisku? A co mnie to obchodzi, kocham to robić, to moja miłość. Nie zatrzymasz mnie, prędzej Cię zostawię na rzecz Pilota 139 czy Velocity 89. Ze spadochronami nie wygrasz. Chyba że sam go będziesz posiadał, wtedy możemy ponegocjować. I w tym miejscu jestem pewna jedynie tego, że nie będziemy się kłócić o czas spędzony na lotnisku bo oboje je kochamy. A co nas będzie łączyć? Latanie w tunelu. Tam możemy razem spędzać czas, latać, uczyć się nowych rzeczy. Lubię udowadniać że coś potrafię. Tunel to idealne miejsce na randkę, nie uważasz?

Wróćmy jednak do opcji, w której nie będziesz związany z lotniskiem ani z tunelem. Przykro mi, na dzień dzisiejszy nie wyobrażam sobie takiej sytuacji. To wysoce prawdopodobny scenariusz, jeśli już mnie pokochasz, będziesz musiał zacząć latać. Inaczej nasza relacja będzie gwałtowna, krótka i bolesna dla obu stron. Być może mylę się, być może wypracujemy kompromis? Ty mi to powiedz, ja tylko ostrzegam jak trudno ze mną żyć. Jestem uzależniona od nowego życia. Znasz moją historię, jak trafiłam na lotnisko, jak wszystko się potoczyło. Sam widzisz co się ze mną teraz dzieje, jak się zachowuję, kim jestem.

Bardzo lubię romantyczne wieczory, choć czasem wolałabym spędzić ten czas w zupełnie inny sposób. Latem nie ma co liczyć na jakiekolwiek wysiłki z mojej strony, mam swoje zajęcia. Jeśli zobaczysz, że żyję w biegu, zatrzymaj mnie i przytul, bez względu na wszystko zrób to. Potrzebuję tego. To mój hamulec ręczny w życiu. Oznaka że jednak ktoś mnie kocha i zależy mu na mnie, że czas się zatrzymać i zwolnić. Pewnie zgodzisz się z tym, że trudno mi okazywać uczucia, ale tak mnie wychowano. Nie okazuję ich, nie otwieram się publicznie, czasem zachowuję się jak skała a czasem jestem jak jedwab i łatwo doprowadzić mnie do łez. Uczucia nie są łatwe, ale nikt nie twierdził że takie są.

Za jakiś czas uznam ten post za durny i nie odpowiedni, ale może do tego czasu w moim życiu znów coś drgnie, może cały wszechświat tak bardzo mi sprzyja i odmieni mój los ponownie. Nie jestem pewna tylko, jak zniosę kolejny obrót, tym razem o pełne 360 stopni.

I apologize my english readers, I decided to write it only in polish. This post was created for my future love. Thank you for visiting my blog.

I know it's because of my adress but...

I don't really understand why I have so many views from the U.S. or may my stats already cheat on me? That's the big question! HA!
Otherwise I've decided to write something in english. May some of you have no idea about skydiving and my passion. I'mnot a skydiver yet, but I love flying in wind tunnel and feeling free. I'm working as a packer - many skydivers trust me. I have 1 jump on my account. With 4 other people around me and with me. That was magic moment. One of the most exciting and beautiful. This is the one which you will remember forever.
Then they asked me if I want to fly in tunnel. You don't have to say it twice. Of course I want! And I fall down with this shit. Yes, it's like a drug. But healthier and you need more money for it. I don't care, I just want to have fun.
Now, I'm almost 20 and I wanna spent my 20th Bday in Tunnel called Flyspot. That would be great celebration !
I'm also a big fan of FC Bayern Munich and my plan is to visit Munich in November this year. Living my dreams is really cool. I've never expected I could do so many things and met so many wonderful people. They are my family now. I love them all. I miss them. I need the season to be open like now!
so,
GIVE ME THIS FUCKIN PARACHUTE TO PACK !
Yeah, I miss 4-withoutstop loads.
Bye.

Tydzień posiadania nadgryzionego jabłka

Minęło 7 dni odkąd weszłam w posiadanie MacBook Pro 13 i śmiem twierdzić że jest to jeden z lepszych sprzętów jakie miałam okazje katować w swojej karierze. Nie jest to nowy Maczek, używany, ale nie zmienia to faktu że to sprzęt stworzony przez geniuszy! Pomimo tego, że średnio raz dziennie muszę podłączyć go do gniazdka, sprawuje się dobrze. Jeszcze żaden laptop nie przeżył ze mną dnia bez podłączenia do gniazdka - stąd nie dziwi mnie ta sytuacja z Maczkiem.
Skróty klawiszowe. To temat, który Windowsa bije na głowę! Bardzo ułatwiają pracę z systemem i wcale nie trudno jest je zapamiętać - teraz rozumiem dlaczego ten produkt uważany jest za intuicyjny.  Podczas tego tygodnia zraziło mnie brak kompatybilności z Androidem i moją drukarką bezprzewodową, ale pewnie znajdę i tutaj rozwiązanie. Generalnie sprzęt sprawuje się bez problemów, zdziwiła mnie głośność dźwięku - mimo niewielkich głośników, nawet przy najcichszym ustawieniu jest głośniej niż w Windowsowskich laptopach. Cicha praca, darmowa aktualizacja systemu na Yosemite, podświetlana klawiatura i cudowny gładzik - to wszystko sprawia, że nie mam ochoty odpalać swojego HP 655 z Win7. Jeśli potrzebuję dostęp do jakiś plików- po prostu odwiedzam chmurę, synchronizacja jest prosta i błyskawiczna.
Niektórzy z Was nie przepadają za Safari, ja zdążyłam się przyzwyczaić. Nie wiem jak to wygląda w Windowsie, ale tutaj skróty klawiszowe mogę sama łatwo modyfikować, co dla mnie jest rozwiązaniem idealnym. Bardzo lubię grzebać w systemach, których nie znam, Maczek każdego dnia prowadzi mnie za rękę i odkrywa nowe horyzonty.
Może uległam jabłkowej marce, może ślepo zakochałam się w tym aluminiowym klocku, może nie ma się czym zachwycać… Ale kobieta lubi gadżety, a ja w szczególności te technologiczne.